Eerste musical
Dusée: "Ik herken wat je zegt, voor mij is dit mijn eerste musical. En voor het eerst sinds mijn opleiding voel ik een soort rust. Wat de toekomst verder ook brengt, ik ben er nu intens van aan het genieten. Ik kijk tegen Pia op, maar haar schaduw voel ik niet, nee. Ik heb natuurlijk veel opnames van haar beluisterd en het was heel spannend toen ik voor het eerst Mijn leven is van mij moest zingen. Waar Pia bij was. Echt haar lied, het levensmotto van Elisabeth. Wat een vertrouwd gevoel geeft, is dat we iets in elkaar herkennen. En we hebben elkaars onzekerheden tegen elkaar uitgesproken."
Douwes: "Het klinkt misschien zweverig, maar we zijn gefocust op ons eigen groeiproces. Ik zei aan het begin van de repetities: ga zoeken. Ik ga niet boven op je zitten, maar vragen stellen mag altijd. Ik ben zelf aan het vechten om terug te komen, na stemproblemen en een pittige burn-out. Ik heb wel aan de groep uitgelegd dat ik qua stem op en neer zal gaan."
"Met Danique voel ik zielsverwantschap, ondanks ons leeftijdsverschil. Zij kan ook goed reflecteren, heeft een oudere ziel. Ik heb geleerd dat alles toch altijd anders loopt in je carrière en je leven dan je denkt, en het gaat erom dat je mee beweegt. Dat begrijpt zij al. Als ze iets ouder is, gaat ze de volledige rol zeker ook een keer doen."
Oudere ziel
Dusée: "Ik herken wel wat je zegt over een oudere ziel zijn. Op school voelde ik me anders dan mijn leeftijdsgenoten. Als jong meisje had ik een doel en dat was dit vak. Dus als dat betekende dat ik vaker thuis moest blijven, terwijl mijn vriendinnen uitgingen, dat was dat voor mij oké. Mijn moeder stond achter me, hoewel ze zich ook weleens zorgen maakte. Vooral als ik zelfs in mijn vakanties baantjes aannam die met dit vak te maken hadden om me verder te ontwikkelen."
Douwes: "Ik werd gepest op mijn lagere school, dat heeft mij gevormd. Op mijn dertiende ging ik naar een internaat en ben ik bij gastgezinnen in Amersfoort gaan wonen. Dat wilde ik zelf, mijn ouders bleven in Amsterdam. Het gaf me zelfstandigheid. Zet mij in Timboektoe en ik red me wel."
Dusée: "Ik hou ook van steeds nieuwe ervaringen, kom maar door met die adrenaline. In mijn studietijd heb ik vaak shows gedaan waarvan ik de avond ervoor om tien uur pas de teksten kreeg. De hele nacht door zat ik dan met oortjes de teksten te stampen. De volgende dag gaan met die banaan, op hoop van zegen."
Douwes: "Zie je? We lijken wel moeder-dochter, ha! Ik deed met Cats acht shows per week en dan stond ik 's avonds om elf uur nog in een bar te zingen. Gewoon omdat ik gepassioneerd was. Ik kan volmondig zeggen dat ik een van de hardst werkende vrouwen was in showbizzland. Geen wonder dat ik een burn-out kreeg. En hoewel ik daarvan heb geleerd, doe ik dit vak nog steeds met hart en ziel."